|
T Ü R K İ Y E Z İ R
A A T O D A L A R
I B İ R L İ Ğ İ
UNION OF TURKISH CHAMBERS OF
AGRICULTURE
G.M.K
Bulvarı No: 25 06440
Demirtepe / ANKARA
Tel:
(0.312) 231 63 00 (Pbx) - Fax: (0.312) 231 76 27
Esas Birim :
Tic.
ve Mali. İşl.
Şb. Md.'lüğü
Tarih : 28.04.2006
Genelge No : 41
Özeti
:
2006 Prim BKK Hk.
ZİRAAT
ODASI BAŞKANLIĞI
............................................
Tarım
sektöründe uygulanacak destekleme programlarını çeşitlendiren
ve finansman kaynaklarını düzenleyen 5488 sayılı Tarım Kanunu,
25 Nisan 2006 tarih ve 26149 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe
girmiştir.
Bilgilerinizi
rica eder, çalışmalarınızda başarılar dileriz.
Vedat KOÇ
Genel Sekreter V.
Ek:
5488 Sayılı Tarım Kanunu
25.
Nisan 2006
R.G.Sayı: 26149
KANUN
TARIM
KANUNU
Kanun No. 5488
Kabul Tarihi : 18/4/2006
Amaç
MADDE 1 – Bu
Kanunun amacı; tarım sektörünün ve kırsal alanın, kalkınma
plân ve stratejileri doğrultusunda geliştirilmesi ve
desteklenmesi için gerekli politikaların tespit edilmesi ve
düzenlemelerin yapılmasıdır.
Kapsam
MADDE 2 – Bu
Kanun, tarım politikalarının amaç, kapsam ve konularının
belirlenmesi; tarımsal destekleme politikalarının amaç ve
ilkeleriyle temel destekleme programlarının tanımlanması;
bu programların yürütülmesine ilişkin piyasa düzenlemeleri,
finansman ve idarî yapılanmanın tespit edilmesi; tarım
sektöründe uygulanacak öncelikli araştırma ve geliştirme
programlarıyla ilgili kanunî ve idarî düzenlemelerin yapılması
ve tüm bunlarla ilgili uygulama usûl ve esaslarını kapsar.
Tanımlar
MADDE 3 – Bu
Kanunda geçen;
a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
b) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,
c) Kurul: Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme
Kurulunu,
ç) Çiftçi: Mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı
olarak devamlı veya en az bir üretim dönemi veya yetiştirme
devresi tarımsal üretim yapan gerçek ve tüzel kişileri,
d) Çiftçi kayıt sistemi: Bakanlık tarafından oluşturulan
çiftçilerin kayıt altına alındığı tarımsal veri tabanını,
e) Çiftlik muhasebe veri ağı: Tarımsal işletmelerin
gelirlerine ve faaliyetlerine ilişkin muhasebe verilerinin
toplanması ve veri ağı kurulmasını,
f) Doğrudan gelir desteği: Ürün ve girdi fiyatlarını
doğrudan etkilemeden, üreticilere yapılan gelir
transferlerini,
g) Entegre idare ve kontrol sistemi: Arazi parsel tanımlama,
çiftçi kayıt, hayvan kimlik, kontrol ve veri tabanından
oluşan, tarıma verilen desteklerin kontrol edilmesini ve kayıt
altına alınmasını sağlayan sistemi,
ğ) Özel sektör: Tarımsal alanda faaliyet gösteren
kamu kurum ve kuruluşları dışındaki gerçek ve tüzel
kişileri,
h) Sözleşmeli üretim: Üretici ve yetiştiriciler
ile diğer gerçek ve tüzel kişilerin karşılıklı menfaat
esaslarına dayalı yazılı akitlerle yürütülen tarımsal
üretim şeklini,
ı) Tarım: Doğal kaynakları uygun girdilerle
birlikte kullanarak yapılan her türlü üretim, yetiştirme,
işleme ve pazarlama faaliyetlerini,
i) Tarımsal işletme: Üretim faktörlerini
kullanarak; bitkisel ve/veya hayvansal ve/veya su ürünlerinin
üretimi için tarımsal faaliyet yapan veya söz konusu tarımsal
faaliyete ilave olarak işleme, depolama, muhafaza ve
pazarlamaya yönelik faaliyetlerde bulunan işletmeyi,
j) Tarımsal üretim: Toprak, su ve biyolojik kaynaklar
ile birlikte tarımsal girdiler kullanılarak yapılan
bitkisel, hayvansal, su ürünleri, mikroorganizma ve enerji
üretimini,
k) Ürün: Bitkisel, hayvansal ve su ürünleri alanında
elde edilen her türlü işlenmemiş ham ürünler ile bunların
birinci derece işlenmesi ile elde edilmiş ürünleri,
l) Sivil toplum örgütleri: Tarımsal alanda faaliyet
gösteren kooperatif, birlik, dernek ve vakıflar ile gönüllü
kuruluşları,
m) Tarım havzaları: Tarımsal faaliyet için, bir
veya birkaç il sınırı veya bölge sınırları içinde aynı
ekolojik şartları taşıyan ve birbirinin devamı niteliğindeki
tarım alanlarını,
ifade eder.
Tarım politikalarının amaçları
MADDE 4 –
Tarım politikalarının amaçları; tarımsal üretimin iç
ve dış talebe uygun bir şekilde geliştirilmesi, doğal ve
biyolojik kaynakların korunması ve geliştirilmesi,
verimliliğin artırılması, gıda güvencesi ve güvenliğinin
güçlendirilmesi, üretici örgütlerinin geliştirilmesi,
tarımsal piyasaların güçlendirilmesi, kırsal kalkınmanın
sağlanması suretiyle tarım sektöründeki refah düzeyini yükseltmektir.
Tarım politikalarının ilkeleri
MADDE 5 –
Tarım politikalarının ilkeleri şunlardır:
a) Tarımsal üretim ve kalkınmada bütüncül yaklaşım.
b) Uluslararası taahhütlere uyum.
c) Piyasa mekanizmalarını bozmayacak destekleme araçlarının
kullanımı.
ç) Örgütlülük ve kurumsallaşma.
d) Özel sektörün rolünün artırılması.
e) Sürdürülebilirlik, insan sağlığı ve çevreye
duyarlılık.
f) Yerinden yönetim.
g) Katılımcılık.
ğ) Şeffaflık ve bilgilendirmek.
Tarım politikalarının öncelikleri
MADDE 6 –
Tarım politikalarının öncelikleri şunlardır:
a) Tarımsal üretimde verimlilik, ürün çeşitliliği,
kalite ve rekabet gücünün yükseltilmesi.
b) Yeterli ve güvenilir gıda arzının sağlanması.
c) Tarımsal işletmelerin altyapılarının geliştirilmesi.
ç) Tarımsal faaliyetlerde bilgi ve uygun
teknolojilerin kullanımının yaygınlaştırılması.
d) Tarımsal girdi ve ürün piyasalarının geliştirilmesi
ve üretim-pazar entegrasyonunun sağlanması.
e) Tarımsal üretimin tarım-sanayi entegrasyonunu sağlayacak
şekilde yönlendirilmesi.
f) Tarım sektörünün kredi ve finansman ihtiyacının
karşılanmasına ilişkin düzenlemeler yapılması.
g) Destekleme ve yönlendirme tedbirlerinin alınması.
ğ) Doğal afetler ve hayvan hastalıklarına karşı
risk yönetimi mekanizmalarının geliştirilmesi.
h) Kırsal hayatın sosyo-ekonomik açıdan geliştirilmesi.
ı) Üretici örgütlenmesinin geliştirilmesi.
i) Tarım bilgi sistemlerinin kurulması ve kullanılması.
j) Toplulaştırma, arazi kullanım plânının yapılması
ve ekonomik büyüklükteki tarım işletmelerinin oluşturulması.
k) Toprak ve su kaynaklarının geliştirilmesi ve
rasyonel kullanımı.
l) Avrupa Birliğine uyum sürecindeki gelişmelerden
doğacak ihtiyaçları karşılayabilecek şekilde ortak
piyasa düzenlerinin öngördüğü, idarî ve hukukî düzenlemelerin
yapılması.
Yetki
MADDE 7 –
Tarım sektörü ile ilgili politikaların tespit edilmesi, plânlanması
ve koordinasyonu ile ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği
yapılarak uygulanmasında Bakanlık yetkilidir.
Tarımsal araştırma
MADDE 8 –
Bakanlık, tarım sektörünün ihtiyaç duyduğu tarımsal
bilgi ve teknolojilerin yurt içinde geliştirilmesi, bu bilgi
ve teknolojilerin yurt dışından transfer edilerek denenmesi
ve adaptasyonu ile yayımını sağlamak için, kamu ve özel
sektörün tarımsal araştırma faaliyetlerini verimli ve
etkin kılacak tedbirleri alır. Araştırma çalışmalarında
görevli uzmanların yetiştirilmesi ve araştırma altyapısının
geliştirilmesini sağlayacak düzenlemeler yapar. Araştırma
faaliyetlerinde başta üniversiteler olmak üzere ilgili tüm
kurum, kuruluşlar ve işletmeler ile işbirliğini güçlendirecek
tedbirler alır.
Çiftçi eğitimi, yayım ve danışmanlık hizmetleri
MADDE 9 –
Bakanlık; tarım, çiftçi eğitimi ve yayım
faaliyetlerinde, sivil toplum örgütleri, özel sektör
kuruluşları ve serbest danışmanların görev almasını sağlamak
için gerekli düzenlemeler yapar, bu kuruluş ve kişileri teşvik
eder, çalışma esaslarını belirler ve denetler.
Çiftçi eğitimi, özel yayım ve danışmanlık
hizmetleri çalışma esas ve usûlleri ile ilgili diğer şartlar
Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Biyolojik çeşitlilik, genetik kaynakların korunması
ve biyogüvenliğin sağlanması
MADDE 10 –
Bakanlık, biyolojik çeşitliliğin, genetik kaynakların ve
ekosistemlerin korunması ve geliştirilmesine ilişkin araştırmalar
yapar veya yaptırır. Biyoteknolojik yollarla ve/veya çeşitli
ıslah metotları kullanılarak elde edilen ürünlerin fikrî
mülkiyet hakları kapsamında korunması, kaydı, tescili, üretimi,
tüketimi, gıda olarak kullanımı, ihracatı ve ithalatı
hakkında ilgili kurum ve kuruluşların görüşü alınmak
suretiyle gerekli düzenlemeleri yapar.
Ürün konseyleri
MADDE 11 –
Bu Kanunda belirlenen ulusal tarım politikaları çerçevesinde
çalışmalar yapmak üzere ürün bazında üreticiler, tüccarlar,
sanayiciler ve/veya bunların oluşturdukları birlikler ile
kamu ve araştırma kurumları, meslek odaları ve dernekler
bir araya gelerek tüzel kişiliği haiz ürün konseyleri
kurabilirler.
Ürün bazında tek bir ürün konseyi kurulabilir. Bu
konseyler ürünle ilgili kararlarını Kurulun istediği her
defada, Kurul istemese bile yılda bir kez Kurula rapor
halinde sunarlar.
Ürün konseyleri kurulması, işleyişi, yönetimi, görevleri
ve denetimine ilişkin hükümler ile bu konseylerin çalışma
usûl ve esasları, gelirleri ve sair hususlar her bir ürün
konseyi için çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
Üretici örgütleri
MADDE 12 –
Üretici ve yetiştiricilerin çeşitli kanunlara dayanarak
kurdukları tarımsal amaçlı kooperatif ve birliklerin
faaliyetlerinin tarım politikaları doğrultusunda
desteklenmesini ve yönlendirilmesini, ilgili bakanlık ve
kuruluşlarla işbirliği içinde yapmaya Bakanlık
yetkilidir.
Sözleşmeli üretim
MADDE 13 –
Bakanlık, tarım sektöründe sözleşmeli üretimin geliştirilmesi
ve yaygınlaştırılması için gerekli düzenlemeleri yapar.
Sözleşmeli üretimi özendirmek üzere üreticilere, bu
Kanunla belirtilen desteklerin verilmesinde öncelik tanınır.
Tarım havzaları
MADDE 14 – Tarımsal
üretimin kendi ekolojisine uygun alanlarda yoğunlaşması,
desteklenmesi, örgütlenmesi, ihtisaslaşması ve entegre bir
şekilde yürütülmesi için tarım havzaları, Bakanlığın
teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenir. Bu havzaların
faaliyet ve işleyişi ile ilgili esas ve usûllerin düzenlenmesine
ilişkin yönetmelik, Bakanlık tarafından yürürlüğe
konulur.
Kırsal kalkınma
MADDE 15 –
Bakanlık, kırsal alanlarda tarım ve tarım dışı istihdamın
geliştirilmesi, gelirlerin artırılması ve farklılaştırılması,
kadın ve genç nüfusun eğitim ve girişimcilik düzeyinin yükseltilmesine
yönelik tedbirleri alır. Kırsal kalkınma program, proje ve
faaliyetlerine ilişkin düzenlemeleri yapar ve kamu kuruluşları
arasında koordinasyonu sağlar.
Kırsal kalkınma program, proje ve faaliyetlerinde;
katılımcılık, tabandan yukarı yaklaşım, yerel
kapasitenin geliştirilmesi ve kurumsallaşması temel
ilkelerdir.
Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu
MADDE 16 –
Bu Kanunun 17 nci maddesi ile verilen görevleri yerine
getirmek üzere Tarımsal Destekleme ve Yönlendirme Kurulu
kurulmuştur.
Kurul üyeleri; Tarım
ve Köyişleri Bakanının başkanlığında, Tarım ve Köyişleri
Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Sanayi ve Ticaret
Bakanlığı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Devlet Planlama Teşkilatı
Müsteşarlığı, Hazine Müsteşarlığı ve Dış Ticaret Müsteşarlığı
müsteşarları ile Bakan onayı ile belirlenecek Bakanlık
genel müdüründen oluşur. Kurul, Bakanın bulunmadığı
durumlarda, Bakanlık müsteşarının başkanlığında
toplanır.
Kurul, yılda en az iki kez toplanır. Toplantılardan
birinin, yıllık bütçe kanunu tasarısının hazırlanma döneminde,
diğerinin ise bütçe kesinleştikten sonra yapılması esastır.
Ayrıca Kurul, Tarım ve Köyişleri Bakanının daveti üzerine
de toplanabilir. Kurul, yıl içerisindeki uygulamalarla
ilgili olarak danışma, izleme ve değerlendirmelerde
bulunmak ve uygulamaya dönük tedbirler almak üzere, kamu
kuruluşları, ilgili meslek kuruluşları, sivil toplum örgütleri
ve özel sektör kuruluşları temsilcilerinden oluşan
"Teknik Komiteler" kurar.
Kurul, üye tam sayısının en az üçte ikisinin katılımı
ile toplanır. Kararlar çoğunlukla alınır. Oyların eşit
olması durumunda başkanın oyu ağırlıklıdır.
Kurul görev alanı ile ilgili her türlü belge ve
bilgiyi kamu, sivil toplum örgütleri ve özel sektör kuruluşları
ile gerçek ve tüzel kişilerden isteyebilir. İstenen
bilgiler tam ve doğru olarak, talep edilen süre içerisinde
Kurula verilir.
Kurul ve teknik
komitelerin sekretarya hizmetleri, Bakan onayı ile
belirlenecek Bakanlık birimi tarafından yürütülür.
Kurulun görevleri
MADDE 17 –
Kurulun görevleri şunlardır:
a) Her yıl destekleme programlarının esaslarını ve
araçlarını tespit ederek, bunların bütçe ödenek ihtiyaçlarını
belirlemek, ilgili kuruluşlara teklif etmek.
b) Değişen ulusal ve uluslararası koşullara göre
destekleme programlarında yapılacak düzenlemeleri
belirlemek.
c) Desteklerle ilgili gerekli mevzuat düzenlemelerini
izlemek ve değerlendirmek.
ç) Kamu kurum ve kuruluşlarınca uygulanan destekleme
programlarında kuruluşlar arası koordinasyonu sağlamak.
Tarımsal desteklemelerin amacı ve ilkeleri
MADDE 18 –
Tarımsal desteklemelerin amacı; tarım sektörünün öncelikli
problemlerinin çözümüne katkıda bulunmak, uygulanan
politikaların etkinliğini artırmak, sektörün bu
politikalara uyumunu kolaylaştırmaktır. Tarımsal
destekleme politikaları, ekonomik ve sosyal etkinlik ve
verimlilik koşullarını sağlayacak programlarla uygulanır.
Ödemeler bütçe imkânları çerçevesinde ve programların
niteliğine bağlı olarak, gerekli denetim ve kontrollerin
tamamlanmasından sonra ödenir.
Tarımsal destekleme
programlarının belirlenmesinde, aşağıdaki ilke ve
stratejiler dikkate alınır:
a) Tarım politikalarının amaçlarına ulaşılmasına
katkıda bulunması.
b) Avrupa Birliği mevzuatı ve uluslararası taahhütler
ile uyumlu olması.
c) Üreticilerin piyasa koşullarında faaliyetlerini yürütmesi.
ç) Kullanılacak kaynağın, adil ve etkin bir şekilde
üreticilere yansımasını sağlayacak yapıda olması.
d) Tarımın alt sektörlerinde dengeli bir dağılım
göstermesi.
Tarımsal destekleme araçları
MADDE 19 –
Tarımsal destekleme araçları şunlardır:
a) Doğrudan gelir desteği: Üreticilere, tarımsal üretim
amacıyla işledikleri araziler için Kurulun teklifi üzerine,
Bakanlar Kurulu tarafından belirlenen birim ödeme miktarı
üzerinden, doğrudan ödeme yapılır. Ödeme miktarları, üreticilerin
tarım politikaları amaçları ve çevre koruma koşullarına
uyumunu kolaylaştırmak üzere farklı düzeylerde
belirlenebilir. Doğrudan gelir desteği ödemelerine ilişkin
esas ve usûller, bu Kanunun temel yapısıyla çelişmeyecek
şekilde, her yıl Kurulun tavsiyesi ile Bakanlık tarafından
çıkarılacak uygulama tebliğleri
ile belirlenir. Uygulama tebliğleri, ilgili yılın ilk iki
ayı içerisinde yayımlanır. Bakanlık, gerektiğinde
ek tebliğler çıkarabilir.
b) Fark ödemesi: Çiftçilere üretim maliyetleri ile
iç ve dış fiyatlar dikkate alınarak fark ödemesi desteği
verilir. Fark ödemesi desteği öncelikle arz açığı olan
ürünleri kapsar. Her yıl, fark ödemesi kapsamına alınacak
ürünler ile ödeme miktarları Kurul tarafından belirlenir.
Fark ödemesinden yararlanacak çiftçilerden üretim
faaliyeti ve ürünlerin satışına ilişkin belgeler
istenebilir.
c) Telafi edici ödemeler: Üreticilerin arz fazlası
olan ürünlerin üretiminden vazgeçerek alternatif ürünlere
yönelmeleri teşvik edilir. Üreticilere, arazilerinde
alternatif ürünleri yetiştirmelerinden dolayı karşılaşabilecekleri
gelir kayıplarını önlemek üzere telafi edici ödeme yapılır.
Her bir üretici için yapılacak ödeme miktarı, üreticinin
alternatif ürünlerin üretimine ayırdığı arazi miktarı
ile birim ödeme miktarının çarpımı suretiyle hesaplanır.
Üreticilerin bir araya gelerek, alternatif ürünlerin işlenmesi
ve pazarlanması için yapacakları yatırımların finansmanı
için ek ödemeler yapılabilir. Telafi edici ödemelerin ürün
kapsamı, ürünler bazında birim ödeme miktarları, ödeme
süreleri ve ek ödeme miktarları her yıl Kurulun teklifi üzerine
Bakanlar Kurulu tarafından belirlenir.
ç) Hayvancılık destekleri: Hayvancılık
faaliyetlerinde ırk ıslahı, kaba yem üretiminin artırılması,
verimliliğin artırılması, işletmelerin ihtisaslaşması,
işletmelerde hijyen şartlarının sağlanması, hayvan sağlığı
ve refahı, hayvan kimlik sisteminin teşviki, hayvansal ürünlerin
işlenmesi ve pazarlanması ile bunlarla ilgili kontrol, takip
ve standartların iyileştirilmesi ve su ürünlerinin
desteklenmesi amacıyla destekleme tedbirleri alınır.
Hayvancılık desteklemelerinde, bölge ve iller bazında
farklı destekler uygulamaya ve ödeme miktarlarını
belirlemeye, Kurulun teklifi üzerine Bakanlar Kurulu
yetkilidir.
d) Tarım sigortası ödemeleri: Üreticilerin, üretim
materyallerini ve ürünlerini sigorta ettirmelerini teşvik
etmek üzere, sigorta prim bedellerinin bir kısmı Devlet
tarafından karşılanır. Tarım sigortasından yararlanacak
ürünler ile teminat altına alınacak riskler Bakanlığın
teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından belirlenir.
e) Kırsal kalkınma destekleri: Kırsal gelirlerin artırılması
ve çeşitlendirilmesi, kırsal altyapı, toplulaştırma,
tarla içi geliştirme hizmetleri ve sosyal yapının güçlendirilmesi
ile doğal kaynakların korunması ve geliştirilmesi amacıyla,
kırsal toplum kesimlerinin birlikte veya ferdî olarak yürütecekleri
yatırım projelerinin maliyetinin bir kısmı, masraf paylaşma
esasına göre, Devlet tarafından karşılanır. Kırsal kalkınma
destekleri uygulaması Bakanlık tarafından yapılır. Kırsal
yatırımların desteklenmesinde, köy ve diğer kırsal
alanda yaşayan topluma istihdam sağlayıcı tarımsal ve tarım
dışı ekonomik yatırımlara öncelik tanınır. Kırsal
kalkınma destekleri çerçevesinde desteklenecek projeli yatırımlarda;
hedef kitle ve yerel paydaşların katılımı, tabandan yukarı
yaklaşım, sürdürülebilirlik, uygun teknolojilerin kullanılması
ve modern işletmecilik sistemlerinin yaygınlaştırılması
ilkelerine uyulması esastır. Desteklenecek yatırım
projelerinin konuları, desteklemelerin proje türleri bazında
hangi oranlarda yapılacağı ve uygulamaya dönük diğer
hususlar, Kurulun teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından
belirlenir.
f) Çevre amaçlı tarım arazilerini koruma programı
destekleri: Erozyon ve olumsuz çevresel etkilere maruz kalan
tarım arazilerinde, işlemeli tarım yapan üreticilerin,
arazilerini doğal bitki örtüleri, çayır, mera, organik
tarım ve ağaçlandırma için kullanmalarını teşvik etmek
üzere, kendilerine belirli bir süreyi kapsayacak şekilde,
çevre amaçlı tarım arazilerini koruma programı destekleri
sağlanır. Ödemeler, Bakanlık ile üreticiler arasında
akdedilecek sözleşmelere dayalı olarak ve birim arazi üzerinden
yapılır. Her bir üretici için yapılacak çevre amaçlı
tarım arazilerini koruma programı destekleri ödemesi, üreticilerin
bu program için tahsis edecekleri arazi miktarı ile birim ödeme
miktarının çarpımı ile hesaplanır. Üreticilerin, bu
araziler üzerinde ayrıca çevre koruma tedbirleri almaları
da istenir. Çevre amaçlı tarım arazilerini koruma programı
destekleri ödemelerinin hangi arazilerde uygulanacağı, sözleşmelerin
kapsamı, ödemelerin süresi ve ödeme miktarları Kurulun
teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından belirlenir.
g) Diğer destekleme ödemeleri: Araştırma, geliştirme
ve tarımsal yayım desteği, pazarlama teşvikleri, özel
depolama yardımı, kalite desteği, piyasa düzenlemeleri
desteği, organik üretim desteği, imha desteği, ürün işleme
desteği, gerektiğinde bazı girdi destekleri ile tarım
havzaları destekleri ve benzer konularda destekleme araçları
kullanılabilir. Bu destekleme araçları her yıl Kurulun
teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından belirlenir.
Tarımsal desteklemelerin uygulama esasları
MADDE 20 –
Destekleme ödemelerinde uyulması gereken esaslar şunlardır:
a) Destekleme ödemeleri; bölge, işletme, arazi, ürün,
tarım sistemi, sözleşmeli üretim, ıslah ve çevre gibi
konulardaki öncelikler ve tercihler ışığında farklı
miktarlarda yapılabilir.
b) Bir tarımsal işletmenin alabileceği azamî toplam
destekleme miktarı, yıllık olarak belirlenebilir.
c) Destekler, üretici örgütleri aracılığı ile de
ödenebilir.
ç) Desteklenecek ürünlerin ve destekleme ödeme
miktarının belirlenmesinde kalite, standart ve sağlık
kriterleri dikkate alınır.
d) Üreticilere yapılacak her türlü destekleme ödemelerinde,
entegre idare ve kontrol sistemi kullanılır.
e) Çiftlik muhasebe veri ağı kayıtlarına ait
bilgiler kontrol ve istatistikî amaçlı olarak kullanılabilir,
ancak ifşa edilemez. Bu hükme uymayanlar için genel hükümler
çerçevesinde cezaî işlem yapılır.
Tarımsal desteklemelerin finansmanı
MADDE 21 –
Tarımsal destekleme programlarının finansmanı, bütçe
kaynaklarından ve dış
kaynaklardan sağlanır. Bütçeden ayrılacak kaynak,
gayrisafi millî hasılanın yüzde birinden az olamaz.
Salgın ve bulaşıcı hastalıklardan korunma
MADDE 22 –
Salgın ve bulaşıcı hastalıklardan korunmak, ülkeye bulaşması
durumunda yayılmasını önlemek amacıyla, riskli alanlarda,
Bakanlığın teklifi ve Bakanlar Kurulunun onayı ile tarımsal
faaliyetlerle ilgili gerekli önlemler alınır.
Haksız ödemelerin geri alınması ve hak mahrumiyeti
MADDE 23 –
Haksız yere yapılan destekleme ödemeleri, ödeme tarihinden
itibaren 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde belirtilen
gecikme zammı oranları dikkate alınarak hesaplanan kanunî
faizi ile birlikte geri alınır. Haksız ödemenin yapılmasında
ödemeyi sağlayan, belge veya belgeleri düzenleyen gerçek
ve tüzel kişiler, geri alınacak tutarların tahsilinde müştereken
sorumlu tutulurlar.
Bu Kanunla belirlenen destekleme ödemelerinden, idarî
hata sonucu düzenlenen belgelerle yapılan ödemeler hariç,
haksız yere yararlandığı tespit edilen üreticiler, beş yıl
süreyle hiçbir destekleme programından yararlandırılmazlar.
Yönetmelikler
MADDE 24 –
Bu Kanunun uygulanması ile ilgili esas ve usûlleri
belirleyen yönetmelikler, bu Kanunun yürürlüğe girmesini
müteakip bir yıl içerisinde yürürlüğe konulur.
Saklı hükümler
GEÇİCİ MADDE 1 –
Doğrudan gelir desteğinin 2005 yılı uygulaması ve ödemeleri,
2005 yılında yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre,
aşağıda belirtilen esaslar çerçevesinde yürütülür:
a) Bitkisel üretim faaliyetlerinde bulunan tüzel kişiliği
haiz üretici ve çiftçilerle, başvuru tarihi itibarıyla
onsekiz yaşını doldurmuş ve/veya ergin gerçek kişi çiftçilere,
cari yılda üretim yapmaları ve bu üretimlerine ilişkin
gerekli bilgileri Bakanlığa beyan ederek, çiftçi kayıt
sistemine dahil olmaları şartıyla, doğrudan gelir desteği
ödemeleri yapılır. Bitkisel üretim faaliyetlerinde
bulunan, ancak çiftçi kayıt sisteminde yer almayan üretici
ve çiftçiler, doğrudan gelir desteği ödemesinden
yararlandırılmazlar.
b) Çiftçi kayıt sisteminde yer alan bilgiler, çiftçilerin
kendi beyanlarına dayanır ve Bakanlığın gerekli
tespitlerinden sonra kesinleşir. Doğrudan gelir desteği ödemesinden
yararlanmak isteyen çiftçiler, süresi içinde tarım
arazilerinin bulunduğu yerdeki tarım ilçe müdürlüklerine,
merkez ilçe ise tarım il müdürlüklerine başvurur.
c) Bakanlık önce, kayıtlı çiftçilerin işlediği
tarım arazisi miktarlarını kesinleştirir. Her bir çiftçi
için ödenecek miktar, o çiftçinin işlediği arazi miktarı
ile uygulama tebliğinde belirlenen birim ödeme miktarının
çarpımı ile hesaplanır. Ödemeye esas arazi büyüklükleri
ve miktarı uygulama tebliğlerinde belirlenir.
d) Ödemeler, il ve ilçelerin sosyo-ekonomik gelişmişlik
seviyeleri dikkate alınarak yapılan sıralamaya göre, sosyo-ekonomik
gelişmişlik seviyesi düşük olan il ve ilçelerden başlanarak
yapılır. Ancak, doğal afetlere maruz kalan çiftçilere, söz
konusu sıralamaya bakılmaksızın öncelik verilebilir.
Çiftçi kayıt sisteminin esas alınması
GEÇİCİ MADDE 2 –
Entegre idare ve kontrol sistemi oluşturuluncaya kadar üreticilere
yapılacak bitkisel üretimle ilgili destekleme ödemelerinde
çiftçi kayıt sistemi esas alınır.
Yürürlük
MADDE 25 –
Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 26 –
Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
24/4/2006
|
